btawebsitesianasayfa

Yıldızlara Bakmak

Oyunun Broşür Metni

"Resmi kanunlar ne derse desin, ne haklar tanınırsa tanınsın, hiç olmazsa ilköğretim derecesinde bilgi olmazsa haklar ve vazifeler canlanamaz, gönüllere ve yüreklere sinip yerleşemez. bilmeyen, siyasi ve ekonomik kudret sahiplerinin elinde ortaçağda olduğu gi,bi köle hayatı sürer. asıl acıklı olan taraf da kendi düşkün ve köle hayatına karşı duygusuz ve kayıtsız kalır. hür vatandaşlardan, birleşik bir millet olmalarının çarelerinin başında ilköğretim çaresi vardır. davayı bu kadar geniş ve derin mahiyetiyle görmeliyiz. İlköğretim davası insan olmak millet olmak davasıdır..."

diyen cumhurbaşkanı İsmet İnönü, bir süre sonra Türk eğitim sisteminde bir devrim olan Köy Enstitüleri'ni onaylayacak ve çok başarılı bulduğu bu projenin yaratıcıları İsmail Hakkı Tonguç ve Hasan Ali Yücel' e "yaşadığı sürece enstitülerin kapanmayacağına dair" söz verecektir.

Yıl 1940. Türkiye yoksul. Dünya acımasız bir savaşta. Genç Türkiye Cumhuriyeti' nin en büyük sorunlarından biri, okur-yazar sayısının az olması ve özellikle köylünün cahil olmasıdır. Enstitülerin köylerde kurulmasının amacı, köyün her alanda gelişmesini sağlamak ve enstitü öğrencilerini bulunduğu yöreyi kalkındıran gençler olarak yetiştirmekti. Böylece hızlı bir kalkınma gerçekleşecekti.

Enstitü öğrencilerinin okula geldiklerinde, göyneklerinde ve şalvarlarında pek çok yama vardı. Yoksuldular. Yerde yatmaya alışkın olduklarından yatakhanelere uyum sağlayamıyorlardı. Çatalı bile ilk kez enstitü okulunda görmüşlerdi. Bir çocuğu böyle görüp de sadece birkaç ay sonra elinde kemanla görmek, şimdilerle inanılmaz geliyor bizlere. Ama böyle okullardı enstitüler. Mucizeydi gerçek anlamıyla, mucize... Yılda en az 24 klasik eser okumanın, ve bir enstrüman çalmanın zorunlu tutulduğu, öğretmenlerin ve öğrencilerin her koşulda eşit kabul edildiği, her türlü işi kendi çabasıyla yapan, okulun bahçesine yaptıkları kocaman tiyatro sahnelerinde, dönemin usta yönetmenlerinin yönettiği oyunlar sergilenen; sabah sporu olarak tüm okulun halay çektiği okullar...

Milli değerlerine sahip çıkmamakla suçlandılar, kız erkek mezhepsizce aynı yerde diyen yobazların, uyanan köylüden tedirgin olan toprak ağalarının tacizine uğradılar. "Komünizm propagandası yapıyor bu okul" dediler. "Her biri kendini Atatürk sanıyor" dediler. Oysa ki tam tersine enstitüler, her bir öğrencisinin Atatürk olmasını temenni ederdi yalnızca. Ve İsmet Paşa tutamadı sözünü. Tedirgin oldu. sözünü tutamadı ve enstitüler - yüz akımız, onurumuz, mucizemiz - kapatıldı. Yok oldu, gitti tarihin karanlığında. Oysa asla unutmadık biz onları tarihin tozlu sayfalarında. Ve asla Unutmayacağız, unutturmayacağız.

Şimdi sadece düşünüyoruz, kendi okulunu kendi elleriyle yapan o efsane çocukları. Kızılçullu'dan Çifteler'den, Kepirtepe' den, Aksu' d an , Akpınar' dan, Akçadağ'dan, Arifiye'den ve Beşikdüzü'nden ve Cilavuz'dan ve Düziçi'nden ve Dicle'den ve Gören'den, Gölköy'den, Ortaklar'dan, Pazarören'den, ve Pulur'dan, ve Pamukpınar'dan ve Savaştepe'den ; yollarda cahillerin "Ameleler!" diye alay etmelerine aldırış etmeden Hasanoğlan' a gelip de, ellerine "tuu" diyenleri...

"Yaman vurulmuştu kazalar yere,

en ak çiçeklerini açmıştı yer."

(Mehmet Başaran)

Tüm "Yıldızlara Bakmak" grubu adına

Yönetmen Yardımcısı ; Uğur Uzunel

Oyunu Rol Dağılımı

Yazan ve Yöneten : Hayrettin Filiz

Yönetmen Yrd : Uğur Uzunel

Azmi Erdoğan ................. Emrah Erdoğan

Çiçek ............................. Sinem Koşar / Selin Sıcakyüz

Nebile ............................ Cansu Günay / Ecem Dağ

Yusuf ............................. Furkan Özküçük